Logboek Nadu 1e nestje

/Logboek Nadu 1e nestje
Logboek Nadu 1e nestje 2018-04-16T12:56:54+00:00

Nestje “ENCHANTING”geboren 28-29 september 2016

Moeder: Danu Nadu van Erendil (wildkleur)

Vader: Silver Thor af Fredenslund (zwart zilver)

4 Kittens geboren:

(zwartzilver) 114 gr, kater: zwartje, Duimelot

(blauwzilver) 99 gr, kater: blauwtje

(zwartzilver) 104 gr, poes: oranje

(zwartzilver) 102 gr, kater: bruintje

Abessijn Cattery Erendil Nestje Kittens

Moeder: Danu Nadu van Erendil

Abessijn Cattery Erendil Nestje Kittens

Vader: Silver Thor af Fredenslund

3 oktober

Het was natuurlijk spannend hoe het zou gaan tussen Nut en Nadu als de kleine Mup haar kitjes had. Nut is de koningin en hoe gedraagt die zich naar haar ”stiefkind” die ooit nog bij haar als min heeft gedronken toen mama Nimue geen melk kon geven? Nou, dat gaat helemaal goed. Nadu accepteert haar vanaf het begin helemaal rond het nestje. Nut komt af en toe een kijkje nemen, maar na de eerste erg spannende dagen de hele eerste week heel rustig in een hoek van de kamer op bed gelegen, het leek bijna om Nadu gerust te stellen. Als ik ’s morgens de kittens weeg komt ze er vaak bijstaan, om ze stiekem een paar schoonmaaklikjes mee te geven. Het gaat heel harmonieus. Blij mee!

2 oktober

Kleurtjes. Het is een mooi besluit om met Nadu een nestje te krijgen voor de zilvers samen met Thor. Zodat haar lijn en die van mama Nimue en papa Maicis ook in de zilverlijnen van Erendil terechtkomt. Ik heb twee mooie  fotootjes om te laten zien hoe je een zwartzilvertje van een blauwtje of blauwzilvertje kunt onderscheiden. Ik kan het het beste zien aan de kleur van het staartje en de kleur van de voetbedjes. Zwart zilvertjes hebben zwarte voetbedjes en een zwart staartje, blauw(zilvertjes) hebben roze voetbedjes en een grijs/blauw staartje. Zie de fotootjes hieronder.

 Links Bruintje met ”zwarte” voetbedjes, rechts blauw staartje en roze voetbedjes bij Blauwtje

1 oktober

Vanaf nu kon ik ook gaan genieten van de prachtige cadeautjes en kijken hoeveel katertjes en poesjes het waren. Nadu heeft met haar derde kitten een poeske op de wereld gezet, en voor de rest zijn het prachtkatertjes. In ieder geval twee zwartzilvertjes (kater en poesje), een blauw(zilveren) katertje en een katertje met een pikzwart ruggetje en wit buikje. Bij de wildkleurtjes worden er ook wel eens zulke zwartjes geboren kreeg ik van Mireille te horen, die dan later heel mooi bijkleuren en de mooisten van het nest worden. Ik vind hem nu al super, en heel speciaal! En ben helemaal benieuwd hoe ze gaan uitgroeien in de komende weken… Nadu is in ieder geval gegroeid tot supermama. Zo lief en omhullend ze iedere keer weer haar pootjes om de kleintjes heenslaat, ze in haar nek laat slapen en met haar kopje tegen het lijfje van een kleintje aan gaat slapen. Heel vertederend…

Nadu met bruintje, in rust

30 september

Na de allereerste blijdschap zijn er toch twee heel spannende dagen geweest. De melktoevoer van Nadu moest nog helemaal op gang komen en in rap tempo vielen twee van de vier kittens af. De zwaarste en eerstgeborene ”Zwartje” het meeste: van 114 gram naar 94 gram, oink, ik maakte me superzorgen. Wel natuurlijk gelukkig toeval dat alle vier de kits goeie gewichtjes hadden, dus ze konden het lijden! Van de dierenarts en van Ageya leerde ik dat de kitjes van zichzelf al wat extra bij zich hebben omdat dit in de dierenwereld vaak voorkomt, maar goed na zo’n 30 uur was het op vrijdag tijd om toch bij te gaan voeren. Wat eigenlijk voor geen millimeter lukte. Alleen het kleine vrouwke (oranje voor het gemak) kreeg bij de allereerste keer de smaak van het zuigen al even te pakken, waardoor ik de moed had om vijf voedingen vruchteloos door te zetten. Vrijdagnacht maakte ik me, twee dagen nadat Nadu beviel, flinke zorgen, ik had Nadu werkelijk helemaal volgestouwd met alle lekkere hapjes die ik kon bedenken die eerste dagen. Op donderdag vrat ze geloof ik zonder gekheid 400 gram, om de melktoevoer maar op gang te krijgen. Toen ik dan op zaterdagmorgen vol (bange) hoop de kitjes ging wegen, werd ik gigantisch blij omdat voor het eerst zwartje weer omhoog was gegaan in gewicht (van 100 om 00:00 uur naar 108 om 07:00 uur) en ook het oranje vrouwke van 102 naar 108 was gegaan. Het leed was geleden! Ik ben gelijk opgehouden met wegen en met bijvoeren, zoveel vertrouwen had ik er in, en ik werd daar ook niet in bedrogen. De volgende dag groeiden ze maar liefst met gemiddeld zo’n 18 gram per kitten, pfff, geweldig gedaan, Nadu!!! Nadu zelf was op de eerste dag na de bevalling ook nog totaal niet in haar goede harmonische doen. Als ik maar even bij haar wegging naar de woonkamer werd ze helemaal frantic, draaide twintig rondjes om haar as als ik terugkwam en kwam op me afsnellen als om me te vertellen: ”Jij moet bij mij blijven, ik heb je nodig!!!’ Kennelijk was ze nog heel onzeker in haar nieuwe rol, wat me deed besluiten om drie nachten naast haar lade te gaan slapen, het bed stond op vier meter afstand te ver van haar nest weg. Heel, heel langzaam kon ik wat langere tijd even een ontbijtje maken, naar de computer, een telefoongesprekje voeren in de kamer etc. En Nadu kreeg met het etmaal meer en meer vertrouwen in haar nieuwe rol als moedertje. Deze eerste dagen waren aan de ene kant superenerverend, aan de andere kant heel intiem en de band die ik naar Nadu kreeg zo dichtbij haar voelde heel speciaal…

  • .
De mooiste plaatjes van de eerste dagen…

28-29 september

En toen was het zover. Nadu had de hele woensdag niks gegeten. Ze bleef op zichzelf een eindje van me vandaan zitten. Toen ik haar buikje even aaide en een beweging maakte die kennelijk pijnlijk was blies ze opeens. Dat gaf me aan dat ze kennelijk wel bezig was, al was er helemaal niks aan haar te zien. Nut komt zodra er ontsluitingsweeën zijn op me af, confisceert me en dirigeert me naar de slaapkamer alwaar ze (bij het laatste nestje althans) 36 uur spinnend gaat liggen werken aan haar bevalling. Bij Nadu niks van dat alles. Om een uurtje of acht in de avond liep ze naar de slaapkamer, en ik ging met haar mee. Nut bleef in de woonkamer die ik dichtdeed. Om negen uur zag ik een wee. Ze wilde toen onder het dekbed (no way!), in de bovenste la (no way, heel zielig, daar hing ze twee keer aan met flinke persweeën) en toen nam ze gelukkig genoegen met de werpla, een hele grote la die voor die gelegenheid steeds uitgeruimd wordt. En om kwart voor tien kwam daar zomaar 1,2,3 het eerste kitten, een pikzwart ruggetje had het. 114 Gram, dus een flinke jongen. Nadu wist nog niet goed wat ze met dit vreemde wezentje aanmoest. Vooral toen het begon te piepen kreeg ze het redelijk Spaans benauwd. Gelukkig na een aantal bemoedigende woordjes kwam om kwart voor elf het volgende kitten, een blauwtje, duidelijk een andere kleur. Ditmaal 99 gram en bovendien liet de nageboorte nog 20 minuten op zich wachten, wat het redelijk spannend maakte, omdat het kitten op korte afstand van de achterkant van Nadu nog steeds aan haar vastzat. Dit gebeurde ook met nummer drie en bij nummer vier (die om 00:19 geboren werd) heb ik echt in de piepzak gezeten, omdat de nageboorte maar liefst nog anderhalf uur op zich liet wachten. Ook was zijn navelstreng echt behoorlijk kort. Gelukkig liet Nadu mij makkelijk dicht bij haar komen en kon ik de navelstreng zo lang als mogelijk was afnavelen. Al met al superspannend met die drie laatste geboorten. Wel had ik het grote geluk op een gegeven moment in contact te komen via messenger met kattenkennis Ageya, die met met een heleboel ervaring rustig kon houden en bij kon staan. Twee mensen en een kat weten duidelijk meer dan een mens/een kat, en het was nog gezellig ook. Dank je wel Ageya, voor je kraamhulp in de eerste nacht en de anderhalve dag daarna, toen de melk niet goed op gang kwam! Hier een aantal foto’s van de geboorte, na anderhalf uur dronken de kitjes en ging alles behoorlijk snel verder.

24 september 2016

De eerste weken was het nog wat wennen voor het Mupke aan haar dikker wordende buik. Ze loste dit voornamelijk in haar eentje op en was een beetje afstandelijk. Met de warme dagen tracteerde ze me op een wel heel bevallige pose met uitgestrekte achterpoten en voorpoten plat op haar buik liggend. Nu is ze eindelijk lekker in harmonie aan het komen met de nieuwe wezentjes in haar buik lijkt het en ik word dagelijks een keer getrakteerd op buikje aaien. De kittens worden verwacht rond 29 september en ik ben pools aan het maken met vrienden wanneer ze geboren zullen worden, hoeveel kittens het zijn van welk geslacht en ook kleurtjes mogen geraden worden. De werpkist, waar ze zelf in geboren werd wordt welwillend geïnspecteerd, evenals de lade waar de drie nestjes van Nut hun eerste drie weken in doorbrachten. Word errug benieuwd met wat voor cadeautjes ze zal komen…